WPROWADZENIE
Na początek dwie ważne konstatacje. Pojęcie mowa ciała ograniczmy do jego kinestetyki czyli: ruchu, postaw, gestów, mimiki, a szczególnie ich zmian w kontekście okoliczności do których należą wypowiadane lub usłyszane słowa. Często ów kontekst decyduje o tym jak należy interpretować sygnały mowy ciała. Należy pamiętać o zasadzie ogólnej - nie ma sygnałów absolutnie jednoznacznych. Podobnie jak w odniesieniu do wyrazów, czy zdań: wszystko zależy od kontekstu. Jak teoria komunikacji umiejscawia mowę ciała pokazuje rysunek niżej.
Do ubioru i otoczenia zalicza się fryzurę. makijaż, biżuterię, rodzaj używanych przedmiotów i sposób kreowania swojego otoczenia. Jakość głosu ma trzy składniki: głośność, tempo i wysokość. Wszystkie one zależą od sposobu oddychania, a to świadczy o stanie emocji oraz o napięciu przepony.
Z prawego rysunku wynika druga ważna konstatacja. Słowa mają wbrew pozorom o wiele mniejsze znaczenie dla porozumiewania się jak się wydaje. Ciało mówi nam o wiele więcej.
W kontekście mowy ciała trzeba powiedzieć także o kongruencji, czyli o zgodności tego co się mówi z tym co robi ciało. Pojawiająca się sprzeczność zwykle podważa wartość wypowiadanych słów.