OCZY
Oczy są zwierciadłem duszy. Dlatego tak nas ciągnie do patrzenia innym w oczy. Pragniemy z nich wyczytać zagrożenie lub szansę. Kontakt wzrokowy zaczyna w ogóle kontakt interpersonalny ( pomijamy rozmowę telefoniczną i korespondencję ) w relacjach bezpośrednich. Spojrzenie jest sygnałem informującym o chęci kontaktu, ostrzeżeniem, formą kontroli nad innymi. W spojrzeniach czasem przypadkowych ludzi szukamy porozumienia, niemej aprobaty, poczucia bezpieczeństwa. Normalny kontakt wzrokowy z kimś z kim jesteśmy w bezpośredniej bliskości wynosi od 30 do 60 % czasu patrzenia. Mniej patrzenia mnie potrzeby kontaktu, więcej patrzenia może oznaczać nadmierne zainteresowania. Na przykład osobą, a nie tym co mówi, co może nawet wykluczać uważne słuchanie, albo próbę wymuszenia wzrokiem czegoś, na przykład wiary w prawdziwość wypowiadanych słów.
Jednocześnie istotne jest na co się patrzymy. Zbyt statyczne patrzenie się w oczy jest trudne dla jednej i drugiej strony rozmowy. Jedni wtedy ogniskują spojrzenie to na jednym, to na drugim oku. Inni patrzą uporczywie na usta. Jeszcze inni poruszają się wzrokiem po trójkącie tworzonym przez oczy i usta. Najlepszą jest ta trzecia metoda. Mamy z jednej strony kontakt wzrokowy, a z drugiej "czytamy" z ust. W każdym razie należy unikać patrzenia na całą postać, bo spojrzenie to ma "szacujący", czyli oceniający charakter, a to wywołuje w rozmówcy niepokój. Do irytujących należy przyglądanie się jakiejś wybranej części ciała, bo oznacza to wypatrzenie defektu, albo zainteresowanie czym innym jak rozmową.
Jednocześnie istotne jest na co się patrzymy. Zbyt statyczne patrzenie się w oczy jest trudne dla jednej i drugiej strony rozmowy. Jedni wtedy ogniskują spojrzenie to na jednym, to na drugim oku. Inni patrzą uporczywie na usta. Jeszcze inni poruszają się wzrokiem po trójkącie tworzonym przez oczy i usta. Najlepszą jest ta trzecia metoda. Mamy z jednej strony kontakt wzrokowy, a z drugiej "czytamy" z ust. W każdym razie należy unikać patrzenia na całą postać, bo spojrzenie to ma "szacujący", czyli oceniający charakter, a to wywołuje w rozmówcy niepokój. Do irytujących należy przyglądanie się jakiejś wybranej części ciała, bo oznacza to wypatrzenie defektu, albo zainteresowanie czym innym jak rozmową.