|
| ||||||
|
||||||
|
KOMITYWA
Sport z racji silnych emocjonalnych relacji może być dobrym odnośnikiem dla zachowań polityków. W sporcie zarówno emocje negatywne jak i pozytywne mają dużą ekspresję. Poniżej reprezentanci polskiej siatkówki okazują spontanicznie radość. W sportach zespołowych wspólne emocje działają mobilizująco, stąd częścią zespołowości jest wspólne przeżywanie radości. Na zdjęciach widać, że stado jakim jest zespół potrzebuje intensywnego kontaktu fizycznego. Można powiedzieć nawet, że im silniejszy ten kontakt, tym większa integracja. Pozytywne emocje łamią wszelkie bariery, stąd kontakt fizyczny bez przeszkód wkracza w strefę intymną, zwykle zastrzeżoną dla najbliższych. Spontaniczność zachowań sportowców, ukazuje nam niejako w powiększeniu, ogólne prawidłowości.  Może nie bez znaczenia jest widoczna na zdjęciu skłonność kobiet do relacji jeden na jeden, podczas gdy u mężczyzn radość objawia się w relacjach wszyscy ze wszystkimi.  Te prawidłowości są także udziałem relacji pomiędzy politykami. Zacznijmy od niedyskretnego w zasadzie zdjęcia Jolanty Kwaśniewskiej z córką Aleksandrą. Mimo, że zdjęcie jest pozowane i oficjalne, ich ręce splątują się w zdumiewającą figurę emocjonalną. Matka obejmuje córkę w pół, a ta chociaż końcami palców "musi" dotykać obejmującą ja dłoń. Podobnie z lewą dłonią Oli, która dotyka prawej dłoni matki, położonej na prawym przedramieniu córki. Podświadomie kobiety szukają jak najintensywniejszego kontaktu. To zdjęcie zdradza jak bardzo kobiety są z sobą zżyte, ba, uzależnione emocjonalnie od siebie. Z jednej strony wyraźnie stremowana córka (zaplatanie rąk przed sobą), a z drugiej matka wyraźnie wspierająca emocjonalnie swoją kochaną "córeczkę". Leciuteńkie opieranie się Oli o Jolantę, nadaje emocjonalny sens powiedzeniu "mam w Tobie oparcie". Charakterystyczne nałożenie prawej dłoni matki, na prawe przedramię córki, mówi dosyć do niej wyraźnie: -"Nie martw się, jest dobrze, jestem z Tobą". Jest na zdjęciu widoczny także inny aspekt. Lewe ramię niejako prezentuje widzom córkę, z wyraźną dumą, ale prawe wysunięte nieco do przodu ma czytelne przesłanie obronne. W razie niebezpieczeństwa matka zasłoni dziecko własnym ciałem.  Lech Kaczyński, niezbyt lubiany przez polskie media, oskarżany o brak politycznego wyrobienia, mające mu rzekomo utrudniać relacje z "prawdziwymi europejczykami" na europejskich salonach, tutaj wręcz rozpieszczany przez dwoje najbardziej wpływowych przywódców europejskich. Jakby na przekór lansowanym w Polsce opiniom, tutaj okazuje się być w niezwykle dobrej komitywie z niemieckim kanclerzem, jak i francuskim prezydentem. Oboje w sposób niezwykle serdeczny i wymowny okazują mu swoją sympatię. Tego nie można udawać. Prezydent Chirac z wyraźną aprobatą położył rękę na ramieniu Polaka, ten zrewanżował się spontanicznym dotknięciem tej dłoni. To prosty sygnał oznaczający podziękowanie za miły gest. Obok rozpromieniona Angela Merkel. Wszyscy w absolutnej jednomyślności.  Zupełnie inną formę zażyłości zdradzają polityce z SLD. Jerzy Szmajdziński z absolutną swobodą poprawia sobie spodnie, koncentrując podświadomie uwagę Aleksandry Jakubowskiej na swoim rozporku. Posłanka wyraźnie patrzy w tym kierunku i nie może oderwać wzroku, ale gestem dłoni próbuje usunąć ten widok sprzed oczu. Ważniejsza jest dla niej zapewne rozmowa. Charakterystyczna jest tutaj kompletnie aseksualna sytuacja, która na skutek zbytniej komitywy i zaniedbania form wpycha uczestników w seksualny kontekst. Scenka świadczyć może o tym, że podświadomość Szmajdzińskiego nie traktuje Jakubowskiej jak kobiety, albo że są na takim etapie we wzajemnych relacjach, że traktuje ją jak starą żonę. Kogoś dobrze obeznanego z jego męską stroną. Nie da się tego powiedzieć o Jakubowskiej, która wyraźnie reaguje na tą demonstrację męskości u Szmajdzińskiego. |
|||||