powrót strona startowa
		Pierwsze cztery autobusy komunikacji miejskiej nazywane "czerwonymi" w odróżnieniu od "niebieskich" (międzymiastowych) pojawiły się na ulicach Zielonej Góry w połowie 1954 roku (niebawem miną 53 lata). MZK - zawsze do przodu Rok 1989 to początek zmian w Zakładzie. Rozpoczęliśmy odrabiać zaległości, co skutkowało: remontami bazy i doprowadzeniem jej do stanu, w niczym nie ustępującemu innym nowoczesnym zajezdniom, wyposażeniem Zajezdni w nowoczesne urządzenia i narzędzia ułatwiające prace, pozwalające serwisować coraz nowocześniejsze autobusy, uruchomieniem w 1992 r. bardzo nowoczesnej (jak na ówczesne czasy) myjni autobusów ze szczotką górną, myjącą dachy pojazdów oraz urządzeniem do mycia podwozia. W roku 1993 kupiliśmy pierwsze autobusy wyposażone w silniki MAN i automatyczne skrzynie biegów i to one zapoczątkowały zmianę barw z czerwonej na barwy miasta: żółto –zielono – białe. Następnie w 1995 r. kupiliśmy trzy pierwsze autobusy nisko-wejściowe (w pierwszych i drugich drzwiach nie ma stopni), do których otrzymaliśmy dofinansowanie z PEFRON-u, a kwota refundacji pokryła w części zakup pierwszego nisko-wejściowego autobusu przegubowego – był to rok 1996. W 1997 roku za obligacje miejskie kupiliśmy 10 autobusów nisko-wejściowych (5 solo i 5 przegubów). Od tego momentu kupujemy już tylko autobusy nisko-wejściowe i niskopodłogowe, wyposażane w coraz nowocześniejsze tablice i urządzenia głośno-mówiące oraz silniki spełniające kolejno coraz ostrzejsze normy w zakresie emisji spalin od EURO-0 po EURO-3. W 2000 roku kupiliśmy pierwsze autobusy f-my MAN. Obecnie eksploatujemy 79 autobusów, w tym 53 przystosowane do przewozu osób poruszających się na wózkach inwalidzkich (67%), a 69 z automatyczną skrzynią biegów (87%). W 1994 r. wyposażyliśmy wszystkie autobusy w auto-komputery (rok wcześniej wymieniliśmy kasowniki bolcowe na elektroniczne). Urządzenia te informują kierowcę o realizacji rozkładu i rejestrują prace autobusu (parametry techniczne takie jak temperatura pracy silnika, obroty, stan paliwa; realizację rozkładu jazdy, zatrzymanie się na przystanku, otwarcie drzwi, blokadę kasowników czy ilość skasowanych biletów). Od 1 stycznia 2002r. wycofaliśmy sprzedaż biletów jednorazowych z kiosków i po okresie wdrożenia, trwającym pół roku ( od 01 lipca 2001) bilety jednorazowe są sprzedawane w sieci automatów przewoźnych (wielotaryfowych wydających resztę) – w autobusie solo jest jeden automat, a w przegubowym są dwa. Jesteśmy jedynym miastem w Polsce, prowadzącym sprzedaż biletów jednorazowych w 100% za pośrednictwem automatów. Oprócz automatów przewoźnych, od 1995 r. na najbardziej uczęszczanych przystankach są instalowane automaty stacjonarne. W 2004 r. uzyskaliśmy możliwość ubiegania się o dofinansowanie z Unii Europejskiej w ramach ZPORR. Złożyliśmy projekt i uzyskaliśmy dofinansowanie (wartość projektu to niecałe 13 000 000 zł, a dofinansowanie z UE przekracza 9 milionów. W ramach tego projektu zbudowaliśmy jako pierwsi w Polsce dynamiczny system informacji przystankowej składający się z 20 tablic umieszczonych na 11 przystankach (na dwu są pojedyncze tablice, a na 9 po dwie złączone „plecami”), na których wyświetlane są informacje o odjeździe trzech najbliższych autobusów oraz w czwartej linii data i godzina przemiennie z różnymi komunikatami. System jest systemem inteligentnym i obecnie trwa proces kalibracji, który polega na zbieraniu i analizie rzeczywistych przyjazdów autobusów na przystanki i przewidywaniu rzeczywistych czasów zjawienia się pojazdu określonej linii. Uczymy się obsługi tego systemu. Jest to system dostarczony przez Finów i sprawdzony w wielu europejskich miastach. Po pomyślnej realizacji tego projektu mamy nadzieję, że uda nam się skutecznie ubiegać o środki z UE na realizacje kolejnych etapów w latach 2007 – 2013. Chcielibyśmy między innymi stworzyć otwarty system biletu elektronicznego który mógłby w przyszłości przekształcić się w Kartę Miejską z pełną siecią automatów do jego obsługi, zmodernizować bazę, wyposażyć resztę autobusów w tablice elektroniczne (wymienić również stare, słabo czytelne) i urządzenia głośno-mówiące oraz systematycznie wymieniać nasze wysłużone autobusy na coraz nowocześniejsze i bardziej przyjazne zarówno pasażerom jak i środowisku naturalnemu. Materiał nadesłała Barbara Langner - prezes MZK Barbara Langner jest zielonogórzanką z urodzenia, uczyła się w Zielonej Górze. Ukończyła Wydział Mechaniczny W S I z dwucyfrowym numerem dyplomu. W MZK pracuje od 01 lutego 1980r., a dyrektorem naczelnym jest od 01 kwietnia 1992r. Ma od prawie 39 lat tego samego męża, dwoje dzieci i czworo wnucząt, psa i trzy koty (dwa powierzone przez wnuczkę w ramach rodziny zastępczej). Lubi prace w ogrodzie i ciekawe książki.