Badania doktora Lee wykazały, że progesteron ma wiele dodatnich właściwości: chroni kobiety przed rakiem macicy i piersi, przed guzami w piersiach, zapobiega chorobom serca, podnosi wilgotność skóry, dziala antydepresyjnie i wspaniale pomaga przy syndromie napięcia przedmenstrualnego. Tysiące kobiet donosiło, że poprzez stosowanie progesteronu zrzuciły zbędne kilogramy, mają więcej energii i podniosło się ich libido.

więcej

Innym ważnym czynnikiem jest zapobieganie osteoporozie: progesteron powoduje znaczne zwiększenie się gęstości kości: u pacjentek doktora Lee typowy był wzrost o 10% w pierwszym roku i 3-5% w następnych latach.

Automatycznie nasuwa się pytanie, dlaczego ten progesteron jest tak mało znany. Odpowiedź jest prosta: ponieważ przemysł farmaceutyczny nie może tu zgłosić patentu, ewentualne zyski są widocznie zbyt niskie.

Acetylocholina to neurohormon pełniący rolę przekaźnika w układzie nerwowym. Jego rolą jest pobudzanie impulsów nerwowych. Obniża ciśnienie krwi, rozkurcza naczynia krwionośne, zwiększa wydzielanie gruczołów, pobudza perystaltykę przewodu pokarmowego itd.. Szybko ulega rozkładowi do choliny i kwasu octowego pod wpływem enzymów zwanych cholisterazami.

Cholinę, niby witaminę, organizm ludzki produkje sam za pomocą kwasu foliowego, witaminy B12 i aminokwasów (metionina, seryna). Jednak nie zawsze są to ilości wystarczające i musimy je uzupełniać. Cholina nazywana witaminą ożywiającą umysł. Dzięki cholinie znajdującej się w mleku matki rozwija się mózg i cały system nerwowy noworodka. Podczas przemiany materii z choliny wytwarza się także acetylocholina (neuroprzekaźnik), która jest odpowiedzialna za prawidłowe funkcjonowanie mózgu i układu nerwowego. Dzięki temu jesteśmy w stanie skoncentrować się przy wytężonym działaniu i wykazać pomysłowością.

Razem z innymi substancjami cholina nie tylko ułatwia przenoszenie tłuszczów z wątroby do innych narządów, ale i wchłanianie tłuszczy w komórkach. Cholina razem z innymi związkami dba o zachowanie pożądanej lepkości krwi. Niedobór choliny powoduje, że cholesterol krąży we krwi, ale nie dociera do komórek.

Cholinę wykorzystuje się w leczeniu zaburzeń pracy układu nerwowego związanych z niskim poziomem acetylocholiny w mózgu (choroba Alzheimera, niezdolność do uczenia się, utrudnione uczenie się mowy i opóźnienie funkcji motorycznych).

Brak choliny sprawia, że już od czterdziestego roku życia, a nieraz nawet wcześniej, może nastąpić typowo starczy rozkład psychiczny, którego najbardziej charakterystyczne symptomy to zaniki pamięci oraz niezdolność do koncentracji. Niedawno udowodniono, że ludzie żyjący w ciągłym stresie psychicznym mogą potrzebują większej dawki choliny.

Substancje chelacyjne odznaczają się zdolnością do chemicznego wiązania się z metalami i minerałami w przyrodzie oraz w naszym organizmie. Niektóre substancje biologiczne tylko w postaci chelatu występują w przyrodzie i są przyswajane przez komórki, tkanki i narządy. Sama natura zna wiele takich związków. Należą do nich na przykład hemoglobina w naszej krwi oraz prawie identyczny w budowie roślinny chlorofil (stosowany aby uzyskać dużo lepsze wyniki badań morfologii krwi). Ich dwufunkcyjne dzialanie polega na tym, że “coś” mogą do komórek organizmu dostarczyć i “coś” mogą do siebie przyłączyć, a dalej  zabrać z powrotem. To pierwsze “coś”, to niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu substancje odżywcze, np. tlen, mikroelementy, witaminy i inne. Dla nich wiązek chelatowy jest idealnym nośnikiem.
To drugie “coś”, to szkodliwe dla organizmu jony metali ciężkich, np. ołowiu, rtęci, kadmu, baru, arsenu, talu.

Komórki nieustannie potrzebują związków chelatowych, by mogły w nich zachodzić prawidłowe reakcje. A zachodzi ich mnóstwo - w każdej komórce 100 000 enzymów bierze udział w ponad milionie reakcji biochemicznych na minutę. Komórek nie można jednak oszukać i np. w przypadku niedoboru jakiegoś składnika czy pierwiastka zastąpić go innym. Read the rest of this entry »

Spirulina to mała mikroalga (nazwa biologiczna - Sinice), o nitkowatym kształcie, bogata w proteiny (60%), aminokwasy esencjonalne, witaminy, składniki mineralne i esencjonalne kwasy tłuszczowe takie jak kwas gamma-linolowy. Na całym świecie jest hodowana komercyjnie i sprzedawana na rynku zdrowej żywności jako suplement diety. Jeszcze do niedawna, zainteresowanie spiruliną było w pierwszej linii skutkiem jej wartości odżywczych. To się zmieniło. Wiele badań klinicznych i przedklinicznych doprowadziło do przypuszczeń, że może ona mieć także działanie terapeutyczne. Przy czym spektrum jej oddziaływania rozciąga się od obniżania poziomu cholesterolu, poprzez wpływ na przebieg choroby nowotworowej, do stymulacji systemu immunologicznego, rozmnażania bakterii Lactobacilli w jelitach, ograniczenia toksyczności metali ciężkich i leków w nerkach, aż do ochrony przed promieniowaniem. Read the rest of this entry »

Karoten jest prowitaminą dla witaminy A. Występuje głównie jako α-karoten i β-karoten. W 1928 roku Szwajcar Paul Karrer stwierdził, że β-karoten jest głównym prekursorem witaminy A. Najbardziej znanym jest β-karoten, żółty barwnik roślinny. Występuje między innymi w korzeniu marchwi i w papryce.

Innymi źródłami karotenu są: szpinak,sałata, pomidory, brokuły, persymona,  melon. β-karoten jest bezpieczną odmianą karotenu, gdyż organizm przetwarza tylko taką jego ilość, jaka jest mu potrzebna. Przyczynia się między innymi do ochrony przed drobnoustrojami. Ma działanie antyoksydacyjne, a także korzystnie wpływa na funkcjonowanie wzroku, systemu immunologicznego. W preparatach często podawany jest razem z witaminami E, D, B i wapniem.

Beta karoten chroni skórę przed promieniowaniem uV.

Nadmierna suplementacja diety w beta karoten nie jest korzystna. Nadmiar karotenu wywołuje żółte zabarwienie skóry.

Wolne rodniki to, cząsteczki organicznych związków o jednym wolnym elektronie. Dlatego wolne rodniki dążą, za wszelką cenę do tego, aby połaczyć się innymi cząstkami zmieniając ich cechy. W poszukiwaniu takiej możliwości są niezwykle agresywne, a przemieszczając się szybko po całym organizmie, zachowują się jak biologiczne pociski, gdyż uszkadzają wszystko, co napotykają na swej drodze: białkowo - lipidową błonę komórkową, materiał genetyczny zawarty w komórce, czy też inne białko o istotnym dla życia znaczeniu.

Jeden wolny rodnik, podkradając elektrony innym cząsteczkom, często wytwarza kolejne rodniki, potęgując dzieło zniszczenia. Taka reakcja łańcuchowa może nie mieć końca.

Destrukcyjne działanie wolnych rodników na nasz organizm może być niezwykle rozległe. Mogą one niszczyć komórki serca, nerek, mózgu i innych ważnych narządów, uszkadzać komórki nerwowe, krwinki czerwone, osłabiać działanie układu odpornościowego, a nawet mogą uszkodzić materiał genetyczny w komórkach, co w efekcie może prowadzić do powstania zmian nowotworowych.

Wolne rodniki także uwalniają się również w procesie przemiany materii - zwłaszcza, i to ze szczególną gwałtownością, podczas spalania przez organizm wielonienasyconych kwasów tłuszczowych. Powstają one w dużych ilościach szczególnie w produktach smażonych lub długo przechowywanych, gdyż tłuszcze bardzo łatwo się utleniają.

Antyoksydanty, to związki chemiczne wykazujące zdolność neutralizowania wolnych rodników. Dzielimy je na dwie podstawowe grupy: endogenne (wewnętrzne, istniejące w każdej komórce, chroniące Twój organizm od środka) i egzogenne, dostarczane organizmowi z zewnątrz.

Mamy cztery główne źródła zaopatrywania naszych organizmów w antyoksydanty: enzymy, naturalne witaminy, organiczne składniki mineralne, składniki sekundarne (wszelkie bioflawonoidy i inne związki). Do tego dochodzą również niektóre wyspecjalizowane białka w postaci aminokwasów. Antyoksydanty stanowią doskonałą broń i doskonałe zaopatrzenie całego układu immunologicznego w walce z zagrożeniami.

Można wzmacniać nasz układ antyoksydacyjny stosując dietę bogatą w antyutleniacze lub uprawiając umiarkowany sport czy trening w postaci długich pieszych wędrówek, aktywnej rekreacji, aktywnego przebywania na świeżym powietrzu. Antyoksydanty chronią każdego z nas przed ryzykiem zachorowania na nowotwory, choroby układu krążenia, cukrzycę, choroby stawów, zaćmę. Podnoszą ogólną odporność organizmu na zakażenia i infekcje, łagodzą przebieg wielu chorób. Read the rest of this entry »

Flawonoidy (związki flawonowe) - grupa organicznych związków chemicznych występujących w roślinach, spełniających funkcję barwników, przeciwutleniaczy i naturalnych insektycydów oraz fungicydów, chroniących przed atakiem ze strony owadów i grzybów. Większość z nich jest barwnikami zgromadzonymi w powierzchniowych warstwach tkanek roślinnych, nadając intensywny kolor i ograniczając szkodliwy wpływ promieniowania ultrafioletowego.

Działanie lecznicze niektórych ziół jest uwarunkowane obecnością w nich odpowiednich flawonoidów. Flawonoidy wykazują między innymi działanie:

• antyoksydacyjne uwarunkowane zdolnością hamowania aktywności lipooksygenaz i cyklooksygenaz oraz zdolnością chelatowania jonów metali przejściowych (np. żelaza), które uczestniczą w reakcjach prowadzących do wytwarzania reaktywnych form tlenu.
• przeciwzapalnie dzięki możliwości hamowania kaskady przemian kwasu arachidonowego prowadzącej do powstawania prozapalnych prostaglandyn Efekt przeciwzapalny obserwowany jest również na skutek hamowania przez flawonoidy syntezy histaminy
• uszczelniająco na naczynia krwionośne poprzez hamowanie aktywności enzymów proteolitycznych (elastazy, hialuronidazy) co prowadzi do wzmocnienia tkanki łącznej w śródbłonku naczyń, zwiększenia ich elastyczności i uszczelnienia ścianek. Takie działanie jest przyczyną obserwowanego efektu przeciwwysiękowego i przeciwobrzękowego.
• rozkurczowo (spazmolitycznie). Flawonoidy hamują fosfodiesterazę cAMP co powoduje rozkurcz mięśni gładkich naczyń krwionośnych, przewodu pokarmowego, dróg moczowych i żółciowych
• moczopędnie poprzez drażnienie kanalików nerkowych i utrudnianie resorpcji zwrotnej w nerkach. Read the rest of this entry »

To kompleksy lipidowo-białkowe występujące w osoczu krwi, pełniące funkcje przenośników tłuszczu w organizmie. Ich skład zmienia się w zależności od rodzaju spożywanego pokarmu oraz od stanu metabolicznego organizmu (np. a i b globuliny). Lipoproteiny występują też w błonach komórkowych oraz osłonkach mielinowych neuronów). Lipoproteiny zawierają również cholesterol i są jego głównym magazynem w organizmie. Lipoproteiny niskiej gęstości (LDL) to tzw. zły cholesterol, przyczyniający się do rozwoju miażdżycy, a lipoproteiny wysokiej gęstości (HDL) to tzw. dobry cholesterol, który zmniejsza ilość złego cholesterolu w organizmie