Pierwszym ważnym aspektem Rankingu jest zdobycie popularności wśród samorządowców. Organizatorzy wysłali do wszystkich lubuskich gmin ankiety z pytaniami. Jak wspomniałem z wyjątkiem Zielonej Góry i Gorzowa. Zatem ankiet było 81. Z niepokojem czekali na odzew w gminach. I tu zaskoczenie. Mimo, że uczestnictwo było nieobowiązkowe odesłano spowrotem 55 ankiet. Daje to 68% odsetek odesłanych. W dwóch kategoriach rankingowych wygląda to następująco. Dla gmin wiejskich: na 41 wróciło wypełnionych 22, a więc 54% (więcej jak połowa). Dla gmin miejskich i miejsko-wiejskich na 40 wysłanych, 33 gminy odesłały prawidłowo wypełnione ankiety, czyli 83%. Można zatem wyciągnąc pierwszy ważny wniosek.

W gminach wiejskich wrażliwość na problem rozwoju turystyki jako ważnej dziedziny gospodarki lokalnej jest mniejszy jak w gminach miejskich i miejsko-wiejskich.  Jak okazało się z analizy przysłanych informacji wynikać to może z jednej strony z pasywnego podejścia do turystyki w gminach wiejskich. W nich postrzega się turystykę w tradycji peerelowskiej. Las, jezioro i drewniane budki wśród drzew traktowane są wciąż jako fundament turystycznego sukcesu.

W miastach turystykę prawdopodobnie widzi się w konwencji dużych imprez przyciągających turystów. To jest oczywiście myślenie o turystyce w duchu nowoczesnych produktów, które można “sprzedać” jako produkty o wyraźnych indywidualnych cechach.

Jak pokazuje rozwój turystyki jako gałęzi gospodarki, to jest jedyna droga do sukcesu. 

Raport przygotowany pod kierunkiem prof. Janusza Czapińskiego oparty został o ogólnopolskie badania samopoczucia Polaków. Na potrzeby tego tekstu „wydłubałem” z Raportu dane pozwalające na naszkicowanie obrazu statystycznego Lubuszanina. Ten statystyczny konterfekt skonfrontowałem z wizerunkiem statystycznego Polaka. I wyszło mi, że Lubuszanin wyraźnie odróżnia się od innych Polaków. Z góry zatem uprzedzam: wykreowany w ten sposób statystyczny Lubuszanin nie jest Lubuszaninem prawdziwym, a jedynie moją syntezą danych zawartych w Raporcie.

Zacznijmy od pytania o „Najważniejszy warunek udanego życia”. Na tak postawione pytanie statystyczny Polak wskazał na pieniądze 30,27%, na dzieci 48,81%, na małżeństwo 56,65%, na praca 31,86%, na Opatrzność 15,44% i na inne 10,4%. Natomiast statystyczny Lubuszanin zadeklarował: pieniądze 33,11%, dzieci 47,93%, małżeństwo 55,63%, praca 35,76%, opatrzność 13,30% i inne 8,34%. Zatem statystyczny Lubuszanin ceni pieniądze i pracę bardziej od statystycznego Polaka. Jako ciekawostkę podam, że pieniądze najważniejsze są na Zachodnim Pomorzu, a najmniej ważne w Małopolsce. Dzieci najważniejsze w Pomorskiem, a najmniej ważne w Podkarpackim. Małżeństwo najważniejsze jest dla mieszkańców Pomorskiego, najmniej ważne dla obywateli Warmińsko-Mazurskiego . Opatrzność najbardziej istotna jest w Opolskim, a najmniej istotna w Warmińsko-Mazurskim.

Pobierz całość

Krajowa Strategia Rozwoju Regionalnego, przeczytana zapewne przez niewielu, wywołała przelotny medialny szumek. Zaktywizowała kilku mało rozumiejących strategiczne dylematy polityków i niebawem zniknie w nieświadomości Lubuszan. A szkoda, bo to dokument obnażający nasze strategiczne winy. Lata jałowych kłotni o to gdzie ma być jaki urząd, lata zaniechań decyzyjnych, lata pakowania pieniędzy w żużel. To opis mało rozgarniętego innowacyjnie lubuskiego biznesu. Niewykorzystania bliskości Niemiec.

Teraz startegia przewiduje, że Warszawa nie da nam wsparcia. Sami musimy zadbać o swój rozwój. Jestem w tej sprawie pesymistą. Przeczytaj zresztą sam co niesie nam ta strategia.  (tekst zamieszczony w miesięczniku PULS)

Wśród pobożnych życzeń, jakie daje się wśród tzw. ekspertów słyszeć, że droga oddziałuje w promieniu 50 km, proza gminnego życia udowadnia, że jest to o wiele, wiele mniej. Nawet międzynarodowa droga, biegnąca przez środek lubuskiej pasywnej gminy, niczego poza spalinami nie daje.

Drogi S3 i A2 osiami rozwoju regionu.

Powoli do lubuskich polityków dociera znaczenie zarówno przygranicznego położenia regionu, jak i dróg A2 i S3. Od lat próbuję zwrócić uwagę na istotność tych dwóch osi rozwoju województwa. Jeśli mam rację, to dane zebrane w rankingu gmin powinny potwierdzić lub zaprzeczyć tezie, że są to ważne dla rozwoju regionu szlaki komunikacyjne. Aby to sprawdzić wykorzystam metodę wskaźnika chi kwadrat. Narzędzie to pozwala weryfikować rozmaite statystyczne hipotezy. Poddam takiej analizie tezę, że droga S3 i autostrada A2 są osiami rozwoju regionu.

Czytaj więcej.