Sukces Rankingu Gmin Lubuskich, powoduje, że zająłem się opracowaniem metodologii Rankingu Turystycznego. Wyszedłem z prostego założenia, że nalezy każdą gminę oceniać w dwóch zasadniczych aspektach. Pierwszym z nich jest potencjał, a drugim aktywność.

Potencjał wynika z czterech aspektów:

• położenia względem potencjalnych klientów, a więc Niemców i mieszkańców innych części Polski. Lubuszan jako potencjalnych klientów nie nalezy moim zdaniem uwzględniać.
• walorów naturalnych, czyli obiektów o wyjątkowych walorach, parków narodowych, obszarów chronionych a także rzek, lasow i jezior
• obiektów kultury materialnej ze szczególnym uwzględnieniem tych najbardziej unikalnych w skali Europy i kraju
• infrastruktry turystycznej, a więc możliwości pobytu, noclego i wyzywienia, z naciskiem na wysoki standard hoteli i gospodarstw agroturystycznych

Siłą rzeczy wszelkie pozostałości turystyki FWP i PRL, takie jak ośrodki budek nad jeziorami, biwakowiska, “dzikie” prywatne pensjonaty nie “załapują” się do rankingu.

Aktywność to generalnie działania władz gminnych wykazywane w czterech obszarach:

• wydatków na promocje w przeliczeniu na jednego mieszkańca
• imprez turystycznych i kulturalnych o ponadlokalnym znaczeniu,
• produktów turystycznych posiadających certyfikaty Polskiej Organizacji Turystycznej
• uczestniczeniu w zorganizowanych formach promocji, targach turystycznych, wydawnictwach promocyjnych, przynależności do Loturu

W tej części jako pozytywne są oceniane konsekwentne i przemyślane działania gmin w kontekście nowoczesnego rozumienia produktu turystycznego i współczesnego rynku usług turystycznych.

Miarą słuszności przyjętych zasad oceny i doboru kryteriów miało być potwierdzenie intuicyjnego przekonania o atrakcyjności turystycznej lubuskich gmin.

Dla wyrownania szans, ustalono trzy kategorie rankingowe: miasta na prawach powiatu (Gorzów i Zielona Góra), gminy wiejskie i gminy miejsko-wiejskie. Ustalono że Gorzów i Zielona Góra nie będa oceniane.

cdn