Jedno z ciekawszych drzew Zielonej Góry możemy podziwiać na skrzyżowaniu ul. Jaskółczej i Botanicznej. Jest to ...
Sosna limba
Pinus cembra
Piękne, majestatyczne drzewo z rodzaju Pinus L. - Sosna W Polsce w warunkach naturalnych występuje jedynie w Tatrach w reglu górnym na pograniczu kosodrzewiny pojedynczo lub w niewielkich grupach. Ale również we wschodnich Karpatach i Alpach. Bardzo odporna na niskie temperatury, silne wiatry znosi trudne warunki klimatyczne. Wytwarza wówczas malowniczy pokrój korony, rozwichrzone gałęzie tworzą przesadzisty parasol. Jest drzewem całkowicie chronionym i długowiecznym, dożywa nawet 500 lat. . Niestety bardzo powoli rośnie. Jej piękny pokrój przyciąga wzrok. Dorasta do 25 m wysokości, ale zajmuje jej to bardzo dużo czasu gdyż, aby osiągnąć 4 m wysokości musi rosnąć aż 30 lat. Wymaga stanowisk bezwzględnie słonecznych i gleb przeciętnych, wręcz ubogich. Na nizinach może rosnąc na glebach wilgotnych i żyznych gliniastych. Preferuje wilgotne powietrze. Jej niewątpliwą zaletą jest odporność na zanieczyszczenia powietrza. Może być sadzona w miastach i dobrze znosi trudne warunki ponieważ wytwarza bardzo głęboki system korzeniowy. Wytwarza ładne szyszki wielości około 8 cm i jadalne nasiona zwane orzeszkami niegdyś zbierane przez ludność zamieszkującą góry Szyszki opadają w całości i rozsypują się na pojedyncze łuski. Dziko rosnąca limba zakwita dopiero po 60 latach, ta żyjąca w parka już około 25 roku życia.
Świetnie nadaje się do parków i ogrodów przydomowych w miastach. Limba nigdy nie była drzewem pospolitym, dlatego nie występuje w dawnych obrzędach rolniczych ani w myśliwskich. Znana jest za to ze swoich właściwości leczniczych i terapeutycznych. Występuje od dawien dawna w wielu znachorskich miksturach, tajemniczych ziołach, wonnych balsamach. Miały one działanie wszechstronne: likwidowały chrosty, ścierały piegi, dzioby po ospie a wklepane w czoło rozum odnajdowały jeśli się komu nieszczęśnie zawieruszył
mgr inż. Agnieszka Kochańska
PWSZ Sulechów
góra