Cypryśnik błotny - Taxodium distichum
Drzewo o oryginalnym pokroju i specjalnych wymaganiach. Bardzo rzadkie. Na świecie znane są tylko trzy gatunki. W Polsce uprawiany jest tylko jeden.
Cypryśnik jest iglakiem , ale nie jest zimozielony. Każdej jesieni jego igły przebarwiają się na purpurowo-brązowy kolor, po czym opadają wraz z fragmentem pędu. W swej ojczyźnie (Ameryka Północna) dorasta do 50 m, w Polsce 20-30m. Rośnie bardzo powoli i jest wymagający. Kwitnie w kwietniu. Kwiaty żeńskie, dość egzotyczne w naszym klimacie, kuliste szyszkowate, dość duże. Męskie, pręciki zebrane w zwisające wiechy na końcach tegorocznych pędów. Cypryśnik musi mieć stały dostęp do wody, lubi stanowiska nad strumieniami, rzekami, stawami. Na glebie wilgotnej tworzy bardzo charakterystyczne korzenie oddechowe tzw. pneumatofory. Są to stożkowate, kolankowate zgrubienia na korzeniach, wyrastające ponad powierzchnię gleby lub wody w niedalekiej odległości od pnia. Korzenie te dzięki gąbczastej budowie ułatwiają dostęp tlenu do całego systemu korzeniowego.
W naszym mieście możemy podziwiać trzy piękne rośliny. Pierwsza najstarsza rośnie przy skrzyżowaniu ul. St. Moniuszki i ul. Jedności. Niestety w czasie wichury uległa uszkodzeniu i obecnie pozostał jej jedynie jeden silny konar i kilka gałęzi. Mimo to ma imponujące rozmiary i doskonale sobie radzi w tych bardzo trudnych warunkach, w jakich rośnie. Dwie pozostałe rośliny znajdują się w Parku Tysiąclecia w pobliżu ul. Mieszka (patrz zdjęcie obok). Rosną bardzo blisko siebie. Maja piękne, strzeliste korony ugałęzione niemal od samej ziemi. Niestety rosną w zaułku na uboczu i mało kto je odwiedza.
mgr inż. Agnieszka Kochańska
PWSZ Sulechów
Pneumatofory cypryśnika w Sulechowie :: góra
Igiełki cypryśnika :: góra