Buk zwyczajny - Fagus silvatica Można śmiało powiedzieć, że buk należy do naszych najpiękniejszych, rodzimych drzew parkowych. Osiąga imponujące rozmiary (30 m) i szeroką, gęstą koronę. Cechy charakterystyczne to: gładka, jasnoszara kora, liście jajowate lub eliptyczne, całobrzegie lub faliście ząbkowane, orzęsione. Owocami są tzw. bukwie, trójgraniaste orzeszki okryte brązową łuską. Ulubiony przysmak ptaków i ssaków. W Polsce przebiega wschodnia granica naturalnego występowania buka i Zielona Góra znajduje się w jej zasięgu. Buki odznaczają się dość wysokimi wymaganiami glebowymi. Najlepiej rosną na glebach żyznych, umiarkowanie wilgotnych, wapiennych. Z tego powodu niezwykle piękne egzemplarze rosnące w naszym mieście mogą być zagrożone poprzez obniżający się poziom wody gruntowej. Ze względu na swoje rozmiary i malowniczy charakter buk powinien być sadzony głównie w parkach. Jest gatunkiem wyjątkowo zmiennym. Dzięki temu wydał wiele bardzo różniących się od siebie pokrojem i barwą liści odmian. W dawnych czasach buk uchodził za istotę uduchowioną. Był drzewem czczonym przez naszych przodków. Pod okapem rozłożystych koron bukowych budowali swoje siedziby wierząc w jego mistyczną moc. mgr inż. Agnieszka Kochańska PWSZ Sulechów